خیال می کردم که در کنار ساحل با خدا قدم می زدم .

       درآسمان تصویرهایی اززندگیم رادیدم، درهرتصویردوجای پا بود

       جای پای من وخدا، وقتی آخرین تصویراز زندگیم را دیدم برگشتم

       وبه جای پاهای روی ماسه ها  نگاه کردم .

       دیدم که درخیلی جاهای مسیرزندگی ام فقط یک جای پا بیشتر   

       نیست واین در سخت ترین مراحل زندگیم بود . 

        ازخدا پرسیدم: خدایا !مگرنگفتی که اگرایمان بیاورم هیچگاه

        تنهایم نخواهی گذاشت ؟

        اما ببین درسخت ترین لحظات زندگی ام یک جای پا بیشترنیست ؛

       چرازمانی که بیشترین نیازرا به تو داشتم تنهایم گذاشتی ؟

       خداگفت: فرزند عزیزم! درمواقع سختی اگر یک جای پا می بینی

       بخاطراین است که در آن لحظات من تورا به دوش می کشیدم !